نسیم صبح شهادت است این، که بوی گلهای یاس دارد
از این پس انگار این دبستان، در آسمانها کلاس دارد
ببین چه زیباست زیر باران، شکوه این غنچههای پرپر
سپیدهگاهان چه کربلایی، در این چمن انعکاس دارد!
چه پرفروغ است این سواحل، از این صدفهای برگزیده
الههٔ قصههای دریا، چه طبع گوهرشناس دارد!
عجب جلالی عجب جمالی، چه جلوهٔ روشن و زلالی!
تجلی این فرشتهها را، کدام آیینه پاس دارد؟
گشوده سقای آسمانها، به جشن افطار یاسمنها
قدحقدح بادههای گلگون، که از فرات اقتباس دارد
حکایت داغ لالهرویان، چه کرده با جاشوان عاشق؟
که ساحل نیلگون بندر، عروس مشکینلباس دارد
کجاست چاووش این حماسه، که نوحهای آتشین بخواند
که باغها از تبر پریشان، که شاخهها زخم داس دارد
سلام بر ماه تشنهکامان که روزهدارند ارغوانها
سلام بر بانوی مدینه که این چمن عطر یاس دارد
چه میتوان دید از این تماشا، به بام جغرافیای گیتی؟
که این شهیدانهها شهودی، فراتر از این حواس دارد
مباد در خواب مرگ باشیم و بگذرد فرصت شکفتن
دعا کن ای قاصد شهادت! که این دعا التماس دارد