اشعار محمدحسین امیری

ای‌عکس‌های ساده‌ روبان سیاه‌دار
لبخندهای روشن مظلومِ آه‌دار

نوشیده شهدهای شریف علی‌الدوام
شاهد مقام‌های شفیع شهیدنام 

روزی‌خوران تا به ابد زنده خدا
مردان پاک خطه پاینده خدا

صبح آوردندگان شب سرد بی سحر
شب زنده‌ دار های سماوات بی قمر

پروازکردگان به سر شانه جهان
پروانه‌های شمع وطن را نگاهبان

آه‌ای مسافران خط آسمان بهشت
آن‌شب که سرنوشت، شمارا جدا نوشت

از قطرگی مسافر دریا شدید و بعد
دردانه های حضرت زهرا شدید و بعد

آوازه جهاد شما را جهان شنید
هیهات گفته اید به اعدا ، جهان شنید

با اشک های روضه تسلا گرفته اید
یک گوشه از حسینیه ها جا گرفته اید

ما رو سیاه‌ دهر و شما رو سپیدها
برما نظر کنید دمی  ای شهیدها

مهتاب شب دریده بی باک رو سپید
حزب خداست او که دهد از شفق نوید

فصل شگفت لاله عاشق رسیده است
شیطان ببین که وعده صادق رسیده است

ما از تبار سرو و شما از تبار بید
ما شهرهٔ چه‌ایم و شما شهرهٔ چه‌اید؟