میان دفتر من از تو یادگار پر است

شاعر: محمد علی بیابانی

01 خرداد 1395 | 1432 | 1

 

فقط نه صبح من از ابرهای تار پر است
گلوی جاده هم از بغض انتظار پر است

بیا که زردی پائیز با تو بی معناست
چرا که عهد تو از سبزی بهار پر است

اگر که دفترت از خاطرات من خالی ست
میان دفتر من از تو یادگار پر است

به خاک های مسیرت نگاه کن گاهی
که زیر هر قدمت قلب بی قرار پر است

مگیر خرده اگر منتسب شدیم به تو
چرا که دور و بر گل همیشه خار پر است

چگونه یاد تو از خاطرم گذر نکند
که لحظه لحظه ام از لطف بی شمار پر است

مرا خراب خودت کن به خلق وا مگذار
دل خراب من از دست روزگار پر است

پس از دعای فرج کربلاست حاجت ما
ودر سر همه سودای آن مزار پر است

محمد علی بیابانی

  • متولد:
  • محل تولد: تهران
  • کارشناس الهیات
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 5 با 2 رای


نظرات

سامان
25 بهمن 1398 11:29 ق.ظ
سلام جناب بیابانی
یه سوال داشتم
در این شعرتون :
سلام علی آل طه و یس
فقط نه صبحِ من از ابرهای تار پُر است
گلویِ جاده هم از بُغضِ انتظار پُر است

اگر که دفترت از خاطراتِ من خالیست
میان دفتر من از تو یادگار پُر است

بخاکهای مسیرت نگاه کن گاهی
که زیرِ هر قدمت قلبِ بی قرار پُـر است

مـگیر خُرده اگر مُنتَصب شدیم به تـو
چرا که دور و برِ گُل همیشه خار پُـر است

چگونه یادِ تو از خاطرم گُذر نکند
که لحظه لحظه ام از لطفِ بی شمار پُر است
منتصب درسته یا «منتسب»