در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده محمد زارع پور)

دفتر شعر

دریای شکافته

تقدیم به آستان حضرت مولی الموحدین ، وصی نبی اعظم ، امیرالومنین ، علی بن ابیطالب"علیه السلام"

 

از بس زلال بود خدا گوشه دلش                           

دریا نشست مثل کویری مقابلش


گرداب خورده های خیالش نرفته اند                      

حتی به آستانه شنهای ساحلش


شاگرد درس "علم الاسماء کلها"               

چیزی نخواند جز دو سه سطر از اوائلش


قرآن به لحن راوی او دلرباتر است                       

 توحید ، انفطار ، فلق با مزملش


شاهی که انتهای فلک ابتدای اوست                   

دنیا دخیل بسته به بند حمایلش


یک کوچه از مراتب فضلش نمی شود  

این هفت شهر عشق که طی شد مراحلش


مردی که پایه های دلش پشت در شکست   

 یک کعبه شکسته کجا داشت قابلش


ارباب ما معلم موسی است ،بی عصا             

دریا شکافت با سر شمشیر قاتلش


شرح دقیق   آیه  " لیس کمثله "               

 یعنی خداست اصل و علی هم معادلش


قرآن ثنای اوست نه بیچاره ای چو من          

با دفتری که شد پر شعر از فضائلش



29 تیر 1393 284 0

راوی آتش

تقدیم به بانوی سپیده و روشنایی، آب و آیینه، کشتی پهلو گرفته پیامبر خاتم و وصی اعظم، حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا سلام الله علیها


بیش از آن دوست دارمش به خدا، که به فکر زمینیان برسد
باید عاشق ستاره چین باشد، دستهایش به آسمان برسد

پشت در مانده ام فدای سرش، بی پسر مانده ام فدای سرش
من تحمل نداشتم که به او، یک سر سوزنی زیان برسد

پدرت والی اهالی عشق، هفت شهر خدا حوالی عشق
پاسخ جمله سوالی عشق، هست تا روز امتحان برسد

ضربه های غلاف کاری بود، آب شد گوشت های بازویم
چه کسی اهل درد خواهد ماند، کارد وقتی به استخوان برسد؟

آب و جاروی خانه با مادر، دخترم آب و دستمال ببر
پاک کن خون مانده بر روی در، شاید امروز میهمان برسد

می چکید از خیال دختر ماه، روی تابوت مادر بابا
اشک آن دست بسته ای که نشد تا به داد زن جوان برسد

داشت می سوخت پیش چشمانش، صفحات کتاب زندگی اش
چند خط مانده بود تا آتش، به لب چوب خیزران برسد

در دلش جای خاطرات آتش، کوچه کشتی نجات آتش
راوی خون، عطش، فرات، آتش، کی به پایان داستان برسد؟


11 فروردین 1393 401 6

دختر چشم انتظار

تقدیم به بانوی سپیده و روشنایی ، آب و آیینه ، کشتی پهلو گرفته پیامبر  خاتم

و وصی اعظم ،حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا سلام الله علیها 



کبود ، دختر چشم انتظار پشت در         


نوشت اول دفتر   قرار    پشت در


قرار نیست بسوزد بهشت در آتش            


قرار  نیست  بمیرد   بهار پشت در


نوشت آینه پشت در است آهسته            


دلش ترک نخورد با  فشار پشت در


نوشت بابا ، باران خون ، کبودی یاس          


و خواند  فاتحه ای  بر مزار پشت  در


و گفت کشتی پهلو گرفته مادر جان           


سلام  شیر  زن   کارزار   پشت  در


سلام ای پری  نیلی  کتک  خورده            


شده    ستاره دنباله دار  پشت در


مصیبت تو دگر روضه خوان نمیخواهد      


 فقط  دو جمله بگو باختصار  پشت در


درون کوچه نرو دست گرگ سنگین است  


درون خانه  نیا   این کنار       پشت در


هنوز   هم  کمرت درد میکند  مادر ؟        


چه کرده با تو مگر روزگار  پشت در؟


به قدر هر نفست مرد و زنده شد بابا       


خودت  بگو  مادر  چند بار    پشت در


تو میخ در به دلت رفت تا پدر باشد           


و رنگ و روی  پدر زرد و زار پشت در


پدر به خاطر تو سرسپار در  میدان             


و تو به عشق پدر  سربدار پشت در


هزار لعن بر آن که به نام او ثبت است    


لگد زدن    به زن باردار         پشت در


تمام دلخوشی ماست تا که یک روزی     


 کسی بیاید با ذوالفقار         پشت در


و آی ابرهه هایی که کعبه سوزاندید     


شوید   یک یکتان   تار  و مار  پشت در


و روی صفحه آخر به رنگ سرخ نوشت: 


به خط دختر    چشم انتظار    پشت در


21 اسفند 1392 379 0

چشم خواب

تقدیم به ساحت قدسی سقای بی دست كربلا ،شاهزاده علم به دوش حسین بن علی بن ابیطالب

علیه السلام حضرت ابالفضل العباس علیه السلام

كسی كه در شب چشم تو خواب می  بردش                                                                                                                   

 چه لذتی دگر از آفتاب می بردش

كسی كه شبنم عشقت نخورده مستش كرد                                                                                                                        

 كنار خمره بیاید شراب می بردش

تو آن پسر كه پدر  با  هزارها  یوسف                                                                                                                           

 به مجلس شهدا با نقاب می بردش

مبارزی كه هوای نبرد با تو كند                                                                                                                                     

شبیه بچه آهو عقاب می بردش

به غیر نقش دو دستت كه ماند در دل آب                                                                                                                          

 هر آن كه نقش زند روی آب می بردش

به پای دست جدایت چه مشتری هایی است                                                                                                      

حسین ، فاطمه یا بوتراب می بردش

كنار آب ، دلت تشنه ، خیمه ها ، ارباب                                                                                                                            

 و بیت بعد تو را با شتاب می بردش

دمی كه حضرت دریا كویری از عطش است                                                                                                                      

 از آب هركه بنوشد عذاب می بردش

و اشك مشك در آمد كه مشك اشك تو را                                                                                        

 به جای آب برای رباب می بردش

نماند خواب به چشم حسین وقتی كه                                                                                                                                

سه شعبه در شب چشم تو خواب می بردش



20 آبان 1392 688 1

مادر پا به ماه

تقدیم به ساحت قدسی و ملکوتی مولی الموحدین ، حضرت وصی، امیرالمومنین، حضرت علی بن ابیطالب (علیه السلام)

خانه  دوست  را  به  خاطر دوست  مادری  پا به ماه میگیرد
چار چشمی چهار ضلع حرم چشم در چشم ماه می گیرد

به در بسته خورد وقت طواف کنج دیوار را گرفت و شکافت              
دختر  شیر  از  دل  دیوار یک در دلبخواه می گیرد

مردی آمد که با دلاوری اش   با سلحشور ی و تکاوری اش               
عرش  بر  شانه های  حیدری اش  رتبه و جایگاه می گیرد

عمر و مرحب که جای خود دارد  اگر این مرد تیغ بردارد                  
ملک الموت  مثل  یک بچه زیر دستش پناه می گیرد

احتیاجی به ذوالفقارش نیست،شیهه اسب جنگی اش کافی است
دو  سه  تا  چرخش  و  بتاز و بایست جرات از هر سپاه می گیرد

بسکه خورشید جابجا می کرد و از این دست کارها می کرد
عقل در اولین نظر او را با خدا اشتباه می گیرد

 
در قماری که من یمت یرنی، کی ضرر می کند شبیه منی                   
عمر می بازد و به باختنی،  از دو چشمش نگاه می گیرد

جلوی چشم کعبه سمت نجف، رو به حیدر نماز می خوانم   
کار من را کدام قبله شناس  به  حساب  گناه   می گیرد ؟

بی خیال پل صراطم من، تازه بر فرض هم که افتادم
تا به آتش بیفتم از روی پل، او  مرا  بین راه می گیرد

وای ، راه و نگاه مردی که، در دلش داشت کوه دردی که
سوخت از داغ کوچه گردی که، پرده بر روی ماه می گیرد

ماه در کوچه راه گم کرده، شاه در کوچه ماه گم کرده
می شود حدس زد چرا خورشید، سر در آغوش چاه می گیرد

استخوان در گلوی مولا نیست، که در آن خانه هست و زهرا  نیست؟
بچه ها این صدای بابا نیست، که دم آه  آه می گیرد  ؟

آه  در، آه شعله، آه پسر، پنجه گرگ و صورت همسر
آه از  لحظه ای که پهلوی مادری پا به ماه می گیرد






30 اردیبهشت 1392 521 7

تصویر آینه

هرچند من بدون خبر مست می شوم                                            
این بار با تو وقت سحر مست می شوم
مستیِ بار قبل هنوز از سرم نرفت                                             
با مستی نرفته ز سر مست می شوم
من با یکی دو بار که قانع نمی شوم                                               
چندین هزار بار دگر مست می شوم
معراج رفته ها که به ما می نمی دهند                                           
با جبرییل سوخته پر مست می شوم
با جام باده مست شدن دوره اش گذشت                                    
چون بت شکن به ضرب تبر مست می شوم
یا روی دار، یا سر نی، یا کنار تیغ                                                   
من غالباً زمان خطر مست می شوم
آقا شراب چشم شما سهم من که نیست                                   
من با شراب خون جگر مست می شوم
در هیاتی که نام شما برده می شود                                             
همراه چوب و پرچم و در مست می شوم
گر قسمتم شود که بیایم ببینمت                                                      
من از همین شروع سفر مست می شوم
پرچم، حرم، ضریح، زیارت، فرات، آه                                     
آتش، عطش، شرار، شرر، مست می شوم
با آن پسر به دست پدر عشق می کنم                                              
با این پدر کنار پسر مست می شوم
منصور و دار هست فقط ریسمان کم است                                       
در گردنم بیفتد اگر مست می شوم
گویم به جای ذکر انالحق انالحسین                                                  
این ذکر را نگفته مگر مست می شوم

می می دهد خدا و خداگیر می شوم
امشب من از شراب مگر سیر می شوم

آقا اگر قبول کنی پیر من شما                                                     
درمان دردهای نفس گیر من شما
یادت حضور قلب تمام نمازهاست                                               
نیت، اذان، اقامه و تکبیر من شما
کی می رسی زمشرق کرببلای دل                                                
در یک غروب خسته غمگیر من شما
لا یمکن الفرار من العشق یا شهید                                                   
در سطر سطر روضه تقدیر من شما
من با غبار تربت تو پاک می شوم                                                    
عین الیقین آیه تطهیر من شما
آقا تو مثل آیه لیس کمثله ای                                                        
یعنی که از خدا شده تفسیر من شما
هرچند جرم من به بلندای کوه بود                                                
آسان گذشتی از سر تقصیر من شما
در جمع عاشقان تو اهل نظر شدم                                                  
راحت بگویم علت تغییر من شما
من مرد لحظه های طلایی نبوده ام                                                   
در این زمان یخزده اکسیر من شما
شاه من استجاب دعا تحت قبته                                               
اسطوره تمام اساطیر من شما
از بس که مست روی توام چون که می روم                                      
در روبروی آینه تصویر من شما
آقا کدام ماه محرم نبوده ام   ؟                                                        
اردی بهشت و مهر و دی و تیر من شما
اصلاً نمی شود که شما را رها کنم                                                 
ای دستگیر قلب زمینگیر من شما

آقا حریم هیاتتان کوه طور ماست
انی انالحسین بگو وقت شور ماست


14 دی 1391 476 2

اختیاری است چار دیواری

چار دیوار کعبه را بشکن از ترک خوردنش چه غم داری
تو جهان را به هم بریز آقا  اختیاری است  چار دیواری

مومنون تولدت یا هو، جبرییل است یا شما یا هو؟
که قلم را به عرش می بری و سوره ها را فرود می آری؟

چه بگویم که در خورت باشد  کسر شان شماست رد الشمس
وقتی یک بچه در کویر حجاز  از زمین چشمه می کند جاری

مثل الجنه التی وعدالـ    متقونی که گفته شد این است
طرحی از ناز چشمتان که شده روی آیینه ای نگهداری

چشمتان بر گلی سیاه افتاد  شکل آدم شد و به راه افتاد
ماه رویت در آب چاه افتاد برده ای شد عزیز درباری

موج های سکوت را با حرف  قطره های حضور را بااشک
چقدر ماهرانه می سازی چقدر عاشقانه می باری

طرح عالم که شاهکار خداست ساختش قطعاً ابتکار شماست
باید انگشت بر دهن باشند خبره های فنون معماری

آتش عشق تا که شعله کشید در دلم یا علی زبانه کشید
روبروی لبم شدند به صف  شیشه عطرهای عطاری

رعد هو هوی ذوالفقار شماست  که به رقص جنون در َآمدو برق
باز پخشی ز برق تیغ شماست که خدا کرده عکسبرداری

اسم اعظم که هست در مشتت کاف و نون چرخش سر انگشتت
یک زره هم نبسته ای پشتت  چونکه کرار غیر فراری

این که آقا گرفته ای در دست  در فولاد پوش یک قلعه است
چقدر هم برایتان ساده است  یک پر کاه بود انگاری

تا جهان بوده و زمان دیده  کسی از مادرش نزاییده
که تو باشی درون میدان و او کند ادعای سرداری

تو اگر گل کنی به جلوه گری  لیله القدر قدر مختصری
قدرها تا به قدرتان برسند  قرنها می کشند بیداری

مرد رویایی نظر خورده زخم شمشیر پشت در خورده
بر سر سفره ات سحر خورده سحری های ماه افطاری

واژه از جنس نور باید داشت که برای تو با غزل گل کاشت
شرمسارم که باز این شعرم پر شد از واِژه های تکراری





21 مرداد 1391 573 3

سلام شاه به شمشیر تکیه داده من

چه می شود که کمی هم برای من باشی
قنوت من بشوی ربنای من باشی
و حوض کوثری از گریه های من باشی
و شور محشری از های های من باشی

نبوده ام که تو احلی من العسل شده ای
هبوط کردی و پنهان در غزل شده ای

به وصف چشم تو مشغول کل آیات است
تو واجبی و جهان مثل مستحبات است
به غیر عشق شما عشقها خرافات است
من و جدا شدن از عشقت از محالات است

بلای روز الستی که با خدا گفتیم
فقط به خاطر روی گل شما گفتیم

تو آفتاب منی ذره پروری داری
و ذره ها همه را تحت رهبری داری
دلیل این که تو اینقدر مشتری داری
تسلطی است که در فن دلبری داری

قسم به گوشه چشمت قسم به نون و قلم
که نیست غیر تو در کل نامه عملم

شما تمام جهان را به سادگی دارید
شما زمین و زمان را به بندگی دارید
کنار دست خداوند زندگی دارید
و چشم می زده را خانوادگی دارید

کسی که دید دگر حق انتخاب نداشت
و اهل خواب اگر بود وقت خواب نداشت

شما پرنده پرواز ارتفاعاتید
و خبره های عبور از دل سماواتید
چه روی نیزه چه گودال اهل میقاتید
شنیده اید ترانی و در ملاقاتید

برای موج ز دریا نجات لازم نیست
فرات خون خدا را فرات لازم نیست

تویی سوال و برایت جواب ها تشنه
برای خواندن وصفت کتاب ها تشنه
خرابه ها همه ویران خراب ها تشنه
به خاک پای تو عالیجناب ها تشنه

تو تشنه ای که ز حلقت شراب می جوشد؟
به یک اشاره ات از سنگ آب می جوشد؟

برای از تو سرودن سه تارها در صف
برای بردن نازت قمارها در صف
به راه چشم تو چشم انتظارها در صف
شکارچی که تو باشی شکارها در صف

شما نبودی اگر ما سوی به هم می ریخت
و کل حادثه کربلا به هم می ریخت

نگاه اگر نکنی سرد می شود آدم
و از تمام جهان سرد می شود آدم
درون هیاتتان مرد می شود آدم
به تو کسی که نظر کرد می شود آدم

ضمیر مخفی آیات علم الاسما
و من دنی فتدلی و یا که او ادنی

سلام شاه به شمشیر تکیه داده من
سلام شاهد در آتش ایستاده من
سلام نوح به سیلاب خون فتاده من
سلام ای به سر خاک رونهاده من

سه شعبه آمد و هستی به باتلاق افتاد
و صحنه ای که نبایست اتفاق افتاد

لگد که زد به روی پیکر شما آقا
درست روبروی مادر شما آقا
و بی خیال دل خواهر شما آقا
به روی قبر علی اصغر شما آقا

نشست و از دل تل زینبیه ها برخاست
برای دیدن این لحظه ها خدا برخاست

که گفت پشت سرت نیزه ها تماشایی است؟
و روی نیزه سر بچه ها تماشایی است؟
خرابه رفتن دردانه ها تماشایی است؟
و اشک سرخ لگد خورده ها تماشایی است؟

حراجی سر بابا کنار فرزند است
کسی نگفت سر شیر خواره ها چند است؟

به گوش می رسد اکنون هزار و سیصد سال
طنین زمزمه های تو از دل گودال
به اشک روضه تان قلب می شود غربال
کسی که مهر تو دارد اگرچه یک مثقال

تمام عرش خداوند یک پر بالش
اگرچه صفر شود جمع و ضرب اعمالش



02 تیر 1391 644 3

باباتر از حیدر

روایت می کنند از داستانی تلخ و درد آور                             
زمین از چاه، چاه از مرد، مرد از میخ، میخ از در

در و هیزم، در و آتش، در و حمله، در و ضربه                                          
در و پهلو، در و ناله،  در و بچه، در و مادر

و یک دختر قنوتی خواند و با اشک از خدا پرسید                            
  چگونه دشت یاسی می شود یک باغ نیلوفر

همان سیبی که بابا از درخت عرش می چیده                               
همان نوری که می تابید از چشمان پیغمبر

دوای چشم زخم خار در چشمی اهورایی                         
 درون هرم آتش دود شد آتش تر از گلپر

از آن ققنوس رویایی که پر زد در دل آتش                                          
 به روی دوش مردی مانده یک تابوت خاکستر

سلام ای مرد تنها گرد ای مادر تر از زهرا                                    
سلام ای بانوی شبگرد  ای باباتر از حیدر

سیاهی های شب هم درک می کردند در آن شب                               
که از روی کبودت هیچ رنگی نیست بالاتر

تو با تابوت خندیدی ولی با گریه جا مانده                                               
به روی قلب مولا قاب عکس خنده آخر

بخوان برداً سلاما را بخوان تا گل کند آتش                                              
مگر این آیه را از یاد بردی سوره کوثر؟

و ای کاش این روایتها فقط یک داستان می شد                                     
زمین و چاه، چاه  و مرد، مرد و میخ، میخ و در


12 خرداد 1391 656 2