در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده مهدی مؤمن آبادی)

دفتر شعر

پروانه

 

 به شب وصف تورا جانانه گفتم  

زدم اتش به جان مستانه گفتم

خجالت اب شد درمحضراو

برای شمع از پروانه گفتم

 

 

 



20 بهمن 1393 252 0

مهراو

با ذکریاحسین به مهرش خجسته ایم

ساقی بهانه بود که ساغر شکسته ایم

ما را رها کنید که از خود گذشته ابم

عهدی بود که باغم ارباب بسته ایم

پروانه ایم گرد غمش دور می زنیم

با مهر او زعالم وادم گسسته ایم

ما می نمی خوریم ولی مست می شوبم                                                                   

هربار درمجالس مولا نشسته ایم

 

 

اقا نصیب کن که به شهرت سغرکنیم

ازکربلا نرفتن خود سخت خسته ایم



27 آبان 1393 404 0

تقدیم به استاد{لطفا رای ونظربدیدممنون]

  جانانه ای ولی به خدا هردو وانه ای                                                                                                                                
   پروانه ای برای دلم شمع  لانه ای 

  ای  دل به راه شعروادب داده ای نگر

  هم وزن جاهدانه دگر جاوِِدانه ای

  تیزی ندارم و قمه را بد نمی زنم

  با شعر اتشین به سر من نشانه ای 

  این یک غزل دگر به چه دردت ،نمیخورد

  این شد بهانه ای که بیایم به خانه ای

  ازبس که شعرتو به صدا مزه داه است 

  گر دست من به هم بخورد ،پس ترانه ای

  این رازعمق خالص خود پاک گفته ام

  این یک غزل زمن تو نگو پاچه خاره ای



02 اسفند 1392 415 2

چشم مشکین

مخواه عشق تو درحدیک شرر باشد        بدون ما به کجا میروی سفر باشد                                           علاج کار گدا بردو چشم مشکین است     به دیدگان تو بر ما اگر نظر باشد                                             به کهکشان دلم محورم مرتب بود            زبعد دیدن رویت فقط قمر باشد                                                دلی که ذوب محبت به اشک ماتم شد    دعا واشک ندامت به صد گوهر باشد                                        همیشه وصف تو در شعر ما نمی گنجد     مخواه وصف تو این جا به یک نفر باشد                                     اگرچه وزن مقفا به غیر ان ضعف است       به جای انکه کنم من حذر غزل باشد


01 اسفند 1392 396 0

جانانه ای ولی هر دو وانه ای

جانانه ای ولی هر دو وانه ای         هم شمع انجمن ،هم پروانه ای                                                      تیزی نداری وقمه خوب میزنی         با شعرتیز توسر را نشانه ای


25 بهمن 1392 360 1

تقطیع

تقطیع واژگان را در شعر عریان می کنم       
چون کله قند یزدی قندی به قندان می کنم

من حبه حبه یک به یک صامت مصوت می کنم
با اسم تو ای عشق من ختمی به قرآن می کنم  
            
تقطیع اسمت مشکل است عباس من آقای من
یادی زلعل خشک تو با چشم گریان می کنم

یکبار قطعه قطعه شد آن پیکر رعنای تو
تقطیع نه، تسبیح را باذکر سبحان می کنم

هم دست تو هم فرق تو مرغ و ملک پابنده تو    
نام تو چون آمد وسط تقطیع کتمان می کنم


24 بهمن 1392 309 1