در این دفتر همه از هم می آموزند و کسی استاد کسی نیست

(آرشیو پدیدآورنده فائزه محمودی)

دفتر شعر

اسطوره

شاعری از روی میزش کاغذی برداشته

مینویسد تا همانجایی که جوهر داشته

 

گرچه بعدا روی نیزه میرود اسطوره اش

بیت اول قهرمان قصه اش "سر" داشته

 

یک نمای بسته _قبل از واقعه _پشت دری

مادری که در شکم یک یاس پر پر داشته

 

حال می اید که مشکی پوش فرزندش شود

آن که روی گردنش مهر پیمبر داشته

 

بی پدر بودن در این سن مرگ تدریجی توست

خوب میفهمد تورا هرکس که دختر داشته

 

روی این بیت آب میریزد چرا ..شاعر چه شد؟

شاید این بیت "ششم " را نذر اصغر داشته!

 

صحنه ها از چارچوب چشم زینب دیدنی ست

گویی از این پنجره تصویر بهتر داشته!

 

یک غزل را سر بریدند و ازآن یک قطعه ماند

کربلا  هفتاد و دو بیت مصور داشته!

 

فائزه محمودی

آبان نود وسه



08 آذر 1393 763 6

صندوق امانات..

چون پیرزنی خسته که در بُهتِ خیابان سبـــــدش گم شـــده باشد...
در صــــحن طلاییّ ِ تو ای کاش دلـــــم حال بدش گم شــــــده باشد

در بازی بین من و دنیــــا همه ی عمــــــر فقط سوختـــــــــــه ام، کاش
تاسی بدهی دست حریفـــــم توکه هر شش عددش گم شده باشد!

شب شعـــــله کشیده، تب موهام دخیل اند به این پنــــــــــــجره فولاد
چون دختر کبریت فروشــــــــم که شبی چارقــــدش گم شـــده باشد!

اندازه ی دریای خزر وسعت اشکـــــی ست درونــم که بعیـــــــد است
این بغــــض ترک خورده در این ولولــــه ها جزر و مَدَش گم شده باشد


وقتی که به صنــــــــــدوق امانات سپردم  همــــــه ی بال و پــــرم را...
من ماندم و یک گنبــــد و روحی که فقط کالبــــَــــــــدش..
                                                                  گم شده باشد..


24 شهریور 1392 702 11

دیگر تو مجبوری بنوشی تلخ! چایت را....

من، حبـــّــــــه ی قــــــــند توام، بردار چایـــت را!
حــــــل کن در آن قانـــــونِ تــــــلخ ِ انـــــزوایت را

کی می رسد آلوچــــــه های چــــــشم ِ برّاقت...؟
در چشم خـــیسم می تکانی شاخـــــه هایت را؟

اســطوره ی آرامـــــــشم بودی ولـــــــــی حالا...
لـه کرده ای حــــــــــسّ مرا بردار پایــــــــــــت را!

تو عاشــــــقی یا مـــن؟ نمیدانم! بــــــیا امشب...
با فرمـــــــــــــولی ســــــاده بیان کن ادعــــایت را

یک لحظه عاشق باش و من هم عشــق تو باشم
یک ثانــــــیه با من عوض کــــــن خب تو جایت را!

سر می بُری نســـل ِ تمـــــــام خاطــــــــــراتم را
مختـــــومه کن پرونـــــده ی جرم و جنایــــت را

صف می کشی با شاه و سربازت دراین شــــطرنج
رو کـــــــن برایم نقشـــــه های کودتـــــایت را!

من وصـــــــــــله ی ناجور هر پیراهنــــــــی هستم
دیگر تو مجبوری بنوشــــــــــــی تلــــــــخ!چایت را
...
جغرافیای ســــــــــرد چشمانم مه آلــــــوده ست
حتی برای گـریه کردن  شانـــــــــه هایت را........

92/4/22

لیلی




24 تیر 1392 2049 20

در خیابان های پایین شهر...

ساعت به وقت نیمه شب در برفــــــــــــ و بورانی...
او مانده بود و چادرخیـــــــــس و خیـابانــــــــــی...

بادی وزید و سرفــــــــه های خســته اش را برد...
"تب"کرده بود آن شب به همراهش"زمـــستانی"...

زن گوشه ای از آن خیابان های پایین  شــــــــهر...
در پایتخـــــــــــــــــــــت ِکشوری با نام "ایرانی"...

از بس زمین خورد آرزوهایــــــش ترکــــــــ برداشت
او مانده بود و عده ای گرگِــــــــــــ بیابانـــــــــــی...

جیبــــــــــــــش پراز باران و برف وخستگی ها بود
سطل زباله میکشیـــــــــــــــــــد او را به مهمانی... !

با بسته ای "کپسول سرمــــــــــاخورده" یِ فاسد !
آنشب زنی هم زد خـــــــــــــــودش را توی لیوانی...

یخ بسته بود او آرزوهـــــــــــــــــایش و می لرزید....
در حسرت پوشیدن یک دست"بارانـــــــــــــــــی"....

بر جثه ی باریـکِـــــــــــــــــــ او باران لگد میـــــــزد...
پس داده بود آن شب به دنیــــــــــا زن چه تاوانی؟

تنــــــــــــــها گناهش عاشقِ"مردی" شدن بود و...
مردی که تکیـــــــــــــــــــه داده بردیوار زندانی...!

مردی که توی دود سیگــــــــــــــارخودش گم شد...
حتی به دست زن نداد اولقـــــــــــــــمه ی نانی....

زن با سه تـــــــــــــــار بی کسی هایش نُتی را زد..
سمفــــــــــــــــونی غم را به پاکرد اوچه پنهانی...

او زیر سایه روشن مهتاب خوابـــــــــــــــــــش برد...
شد یک "زن" ِ دیگر به پای"مـــــــــــــــــرد" قربانی...




4اسفند1391


12 اسفند 1391 2488 6

نشسته روبه تنهایی زنی کنج حیاطی که....

نشسته رو به تنهایی زنی کنج حیاطی که....
گرفته بوی نفرت از همان مرد و بساطی که...

غرور و غیرت خود را کنار نعشگی سوزاند
و زن بازیچه ی دست کثیفِ گنده لاتی که...

زنی که دود میشد در تمام پک زدن هایش
و مردی که نمی فهمید وشاد ازسور و ساطی که...

زنی که مثل پروانه درونه پیله اش ساکت
نشسته پای معتادی فقیر و بی سواتی که...!

نگاه سرد همسایه وجود کوچکش راخورد
و زن درگیر یک عشق ضعیف وبی ثباتی که...

سیاهی دورچشمانش خطوط تازه برچهره...
وپلکی خسته از اشک و نگاه سردو ماتی که...

تنی خسته تر از درد و پراز هاشورِ سیلی ها
هنرمندانه نقشی زد دو دست مرد لاتی که...!

اسیر خستگی یک زن،اسیر نعشگی مردی....
و هردوسخت دنبال یکی راه نجاتی که...
...
کمی بعدآخرین اخبار چه جالب تیتر میکردند:
زنی با"قالی ِ"خود رفت به "دار ِمشکلاتی" که...




24 بهمن 1391 857 9