اشعار مریم رزاقی
شب کجایی ؟ میروم تا در دل میدان بجنگم
هر که باشم، هر کجا، همراه هرمزگان بجنگم
من کشاورزم، خدا در کشتزارم خانه دارد
میروم شبپایی دینم که با شیطان بجنگم
مادری با چند فرزندم، دلم خون است مردم!
شب به میدان میروم با قاتل ماکان بجنگم
من جوانی کاسبم، این روزها بازارمان نیست
میروم شبها برای رونق دکان بجنگم
روزها رانندهی کوه و بیابانم ولی من
شب به شب هستم که شهرستان به شهرستان بجنگم
چند وقتی میشود گفتند فرزند شهیدم
شب به میدان میروم با دشمن ایران بجنگم
مرگ بر خائن که دستش را به خون رهبرم شست
وقت آن شد تا که با این درد بی درمان بجنگم
شبنشینیهای ما مردم دگر پایان ندارد
شب کجایی؟ میروم تا در دل میدان بجنگم
17
0
به شهدای ترور جمهوری اسلامی ایران
باز پیچیده شده نفحهی یاقدّوسی
بر لب شهر نشسته است ز غم افسوسی
سر تكان میدهد از داغ سیاووشانش
شهر آشفته و برخاسته از كابوسی
شهر من بیتو همان پنجرهی منتظر است
در نگاهش همه پیداست غم محسوسی
در تب سفسطهها سوخته دنیا، ای دوست!
كاش درمان شود از حكمت جالینوسی
ای كه زانو زده خورشید به پایت شب و روز
به تماشای تو برداشتهام فانوسی
اگر از هر طرفی باد مخالف بوزد!
كی به هم میخورد آرامش اقیانوسی
آسمان منتظر فوج كبوترها نیست
كاش از نسل تو پر باز كند ققنوسی
2402
0
5