اشعار نجمه بناییان بروجنی

با لباسِ سفید و قدِ بلند
دلرباتر شدی عزیزِ دلم
دل به دریا زدی، پرنده شدی
چه رهاتر شدی عزیز دلم

با لباسِ سفید خود رفتی
رفتی و رو سفید برگشتی
موج‌ها گر چه برده‌اند تو را
سربلند و شهید برگشتی

دشمن از دستِ خالی‌ات ترسید 
از تمام جهان سَری پسرم
افتخارِ تمامِ اقیانوس 
بعد از این ناخداتری پسرم
 

کارخانه‌های شیرِ خشک را بزن
سال‌هاست 
بره‌های ما 
حريف گرگ می‌شوند 
بچه‌های سرزمین من 
بدون شیر هم بزرگ می‌شوند