تا اشارات نظر نامه رسان من و توست...

شاعر: هوشنگ ابتهاج

10 مرداد 1391 | 42854 | 7
نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هرکجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زآتشکده ماست فروغ مه و مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست

هوشنگ ابتهاج

  • متولد:
  • محل تولد: رشت
امتیاز دهید:
Article Rating | امتیاز: 4.6 با 419 رای


نظرات

ناشناس
03 بهمن 1399 12:00 ب.ظ
جواب شهریار هم بزارید

Moosyo
29 آبان 1398 01:08 ق.ظ
این شعر مال کدوم کتابشونه

Mehran
24 خرداد 1398 12:09 ق.ظ
خوبه

علی
15 بهمن 1397 11:35 ب.ظ
نشود فاشِ کسی آنچه میانِ من و توست
هر سر و رازی که بین من و تو وجود دارد نزد کسی فاش نشود
تا اشاراتِ نظر نامه رسانِ من و توست
تا هنگامی که از زبان اشاره استفاده کنیم

unique
20 آبان 1397 05:35 ب.ظ
من عاشق این شعر هستم..♡

محمدرضا
01 آبان 1397 02:40 ب.ظ
فاش به کسرشین بایدخوانده شود

علی
20 مهر 1397 09:25 ب.ظ
فاش نشود کسی انچه میان من و توست.کسی یعنی چ