چقدر میله ی زندان، چقدر دیوار، آه
شاعر: پروانه نجاتی
۱۷ خرداد ۱۳۹۱ |
۱۴۹۵ |
۰
چقدر میله ی زندان، چقدر دیوار، آه
حصار پشت حصار است و حلقه ی دار، آه
و انتظار به سر هم نمی رسد دیگر
چه زود می شکند بغض این گرفتار، آه
و باید او بنویسد و اعتراف کند
چگونه کشت؟...چرا کشت؟...یک نه صد بار، آه
جنون گرفته و آوار می شود در خویش
به زور حلقه ی زنجیر و دود سیگار، آه
ولی هنوز نمی فهمد اتهامش را
جوان ساده ی دیروز، مرد بیکار، آه