سقوط می کند از ارتفاع انسانی
شاعر: پروانه نجاتی
۱۸ خرداد ۱۳۹۱ |
۱۶۷۰ |
۰
حلول می کند اندیشه های شیطانی
به ذهن شعله ور یک جوان بحرانی
کلاف عقده ی او باز می شود در وهم
سقوط می کند از ارتفاع انسانی
و چنگ می کشد ابلیس روی چشمانش
که جغد را بکشد سمت شوم ویرانی
و عکس کودک همسایه شکل می گیرد
که وحشیانه شود روز بعد قربانی
به راه مدرسه طعم فریب می پاشد
کنار رهگذر کوچه ای زمستانی
و طعمه می گذرد از دروغ یک لبخند
به شوق شیطنت کودکی، به آسانی
کبود می شود آهسته سرخ لب هایش
و مرگ نسخه ی پیچیده ی هوسرانی
و بادبادک او تاب می خورد در باد
درست بر سر گودال دفن پنهانی
برای مدرسه هم غیبتش موجه نیست
و حذف می شود از امتحان پایانی