تیتر درشت صبح «گناه حبیبه» بود!
شاعر: پروانه نجاتی
۱۸ خرداد ۱۳۹۱ |
۱۳۹۹ |
۰
زن متهم به قتل دو مرد غریبه بود
پرونده ای قطورتر از یک کتیبه بود
شلوار جین و کفش کتانی و شال سبز
مانتوی رنگْ رفته ی تنگش دو جیبه بود
از خود دفاع کرد که مجبور بوده است
در حرف های مضطربش شک و ریبه بود
یک اسم خوب داشت فراموش کرده ام
شاید حبیبه... نه شاید هم نصیبه بود
من باورم نمی شود او قتل کرده است
دستش شبیه دست ظریف شکیبه بود
زندان-ردیف میله-و حکم قصاص- دار
تیتر درشت صبح «گناه حبیبه» بود!